Centrum wsparcia Workiva

Łącznik Workiva umożliwia używanie poleceń w łańcuchach w celu interakcji z platformą Workiva, w tym z innymi funkcjami Wdata, arkuszami kalkulacyjnymi i GraphDB. Na przykład za pomocą tego łącznika możesz:

• Tworzenie i zarządzanie tabelami, zapytaniami i widokami
• Wyświetlanie listy zestawów danych tabeli lub błędów importu
• Tworzenie i zarządzanie arkuszami kalkulacyjnymi lub ich arkuszami
• Zarządzaj rekordami i raportami

Wymagania

Aby współpracować z platformą Workiva, łącznik korzysta z interfejsów API REST Workiva . Aby skonfigurować łącznik, będziesz potrzebować:

• Dedykowany użytkownik integracji Workiva z przyznaniem OAuth2.

  Uwaga: Ten użytkownik integracji wymaga odpowiednich uprawnień do poleceń wykonywanych przez łącznik, takich jak Właściciel arkuszy kalkulacyjnych lub obszaru roboczego, z którym wchodzi w interakcję.

• Identyfikator i sekret autoryzacji OAuth2 użytkownika integracji.
• Aby uruchomić łańcuch w środowisku testowym, adresy URL muszą zastąpić hosty i ścieżki bazowe interfejsu API.

Uwaga: Chociaż właściciele obszaru roboczego mogą uzyskać dostęp do łańcuchów korzystających z łącznika, sam łącznik wymaga dedykowanego użytkownika integracyjnego do wykonywania swoich poleceń. Korzystając z dedykowanego użytkownika integracyjnego — zamiast konta użytkownika współpracownika — możesz śledzić aktywność łącznika i ograniczyć jego dostęp wyłącznie do elementów niezbędnych do wykonywania poleceń.

Skonfiguruj łącznik Workiva

1. W Chain Builderkliknij Connectionscompare_arrows, a następnie Create w prawym górnym rogu.
2. W obszarze Utwórz połączeniewybierz Workiva i domyślnego CloudRunner.
   
3. W polu Informacje podstawowewprowadź unikalną nazwę i opis, aby ułatwić identyfikację złącza.

4. W obszarze Zasobywybierz zasoby, które chcesz powiązać z tym połączeniem.
   Ta sekcja zapewnia bezpieczną lokalizację dla wszelkich plików (skryptów, tokenów bezpieczeństwa, certyfikatów itp.) niezbędnych do działania łącznika, np. w celu uwierzytelnienia lub spełnienia wymagań środowiskowych. Po zapisaniu połączenia pliki te zostaną automatycznie zaszyfrowane algorytmem AES-256. Aby uzyskać więcej informacji, zapoznaj się ze stroną pomocy technicznej dotyczącą architektury bezpieczeństwa Workiva Chain Builder .

   Zalety:

   • Bezpieczne przechowywanie: Ponieważ te pliki są szyfrowane podczas zapisywania i przechowywane na poziomie połączenia, idealnie nadają się do przechowywania poufnych lub statycznych danych konfiguracyjnych, które nie powinny być na stałe zakodowane w samym łańcuchu.
   • Przenośność: Jeśli przeniesiesz łańcuch z obszaru roboczego „Test” do obszaru roboczego „Produkcja”, zasoby pozostaną powiązane z ustawieniami połączenia, co oznacza, że ​​nie musisz przepisywać ścieżek plików w węzłach łańcucha.
   • Dostępność: Zapisanie plików w tym miejscu sprawia, że ​​stają się one dostępne dla Runnera (agenta wykonującego zadanie) bez konieczności ręcznego umieszczania pliku na fizycznym komputerze hosta runnera.

   Wady:

   • Ponieważ są zaszyfrowane, nie można ich edytować bezpośrednio; należy usunąć plik i przesłać zmienioną wersję.

5. W obszarze Właściwościwprowadź szczegóły połączenia:
   

   Właściwość	Szczegóły
   Identyfikator	Wprowadź identyfikator przyznany przez OAuth użytkownikom integracji.
   Sekret	Wprowadź sekret dla właściwości ID.
   Nadpisanie gospodarza mózgowego	Aby zastąpić adres URL hosta i ścieżkę bazową dla punktów końcowych Wdata, np. w środowisku testowym, wprowadź zamiast tego adres URL, który ma zostać użyty.
   Nadpisywanie hosta arkuszy kalkulacyjnych	Aby zastąpić adres URL hosta i ścieżkę bazową dla punktów końcowych Arkuszy kalkulacyjnych, np. w środowisku testowym, wprowadź zamiast tego adres URL, który ma zostać użyty.
   Nadpisanie hosta IAM	Aby zastąpić adres URL hosta i ścieżkę bazową dla punktów końcowych usługi Identify and Access Management (IAM), np. w środowisku testowym, wprowadź zamiast tego używany adres URL.
   Nadpisanie hosta administratora	Aby zastąpić adres URL hosta i ścieżkę bazową dla punktów końcowych administratora, np. w środowisku testowym, wprowadź zamiast tego adres URL, który ma zostać użyty.
   Nadpisanie hosta GraphDB	Aby zastąpić adres URL hosta i ścieżkę bazową dla punktów końcowych GraphDB, np. w środowisku testowym, wprowadź zamiast tego adres URL, który ma zostać użyty.
   Nadpisanie hosta API platformy	Aby zastąpić adres URL hosta i ścieżkę bazową dla punktów końcowych platformy Workiva, np. w środowisku testowym, wprowadź zamiast tego adres URL, który ma zostać użyty.

   Uwaga: Wszystkie poufne dane uwierzytelniające są automatycznie szyfrowane i przechowywane przy użyciu szyfrowania AES-256.

6. Wybierz środowiska, w których chcesz używać połączenia i kliknij Zapisz.
7. Aby przetestować połączenie, utwórz i uruchom łańcuch za pomocą polecenia List Files łącznikai sprawdź, czy zwraca on prawidłowy wynik.

Nadpisywanie adresów URL

W zależności od regionu środowiska produkcyjnego może obowiązywać nadrzędny adres URL.Można to zweryfikować, porównując z adresem URL używanym do logowania się do Wdesk.Jeśli adres URL zawiera EU lub APAC, wymagane jest zastąpienie.

Uwaga: Informacje dotyczące regionu USA podano wyłącznie w celach informacyjnych.

Rozwiązywanie problemów

Jeśli połączenie z platformą Workiva nie powiedzie się:

• Sprawdź, czy dane uwierzytelniające OAuth aplikacji łącznika są obecne, poprawne i ważne. Dane uwierzytelniające OAuth mają określone daty wygaśnięcia, a certyfikat mógł wygasnąć. Jeśli tak się stanie, musisz utworzyć nowy certyfikat i wprowadzić nowy tajny klucz klienta w łączniku. 
• Upewnij się, że użytkownik integracji ma odpowiednie uprawnienia do wykonywanego polecenia.
• Jeśli używasz zastąpienia hosta, sprawdź, czy adres URL podany dla łącznika jest poprawny.

• Sprawdź, czy identyfikator pliku Workiva — takiego jak tabela, zapytanie lub arkusz kalkulacyjny — z którym chcesz wejść w interakcję, jest poprawny.

  Uwaga: Identyfikator pliku pojawia się w jego adresie URL po otwarciu w Workiva. Na przykład identyfikator arkusza kalkulacyjnego pojawia się po spreadsheet/ w jego adresie URL; identyfikator tabeli pojawia się po tables/

  .